freepay, Freepay, freepay.ir, فری پی, درگاه پرداخت
تبلیغات
فال, فال های وتار, فال وتار, faal, fal, wtaar, faal wtaar

کردپرس گزارش می دهد؛
وضعیت اسفناک همراهان بیمار در بیمارستان های کردستان
سرویس کردستان- همیشه هر وقت نامی از بیمارستان برده می شود تنها به یاد بیماران و شرایط و امکانات فراهم شده برای آنها می افتیم. اما می دانیم که بیمار بدون همراه نیست و هرکسی که در بیمارستان بستری می شود یک نفر همراه نیز دارد که باید به صورت مداوم در کنار او باشد.

کردپرس- اینجا حکایت آنقدر سمن هست که یاسمن گم است صدق می کند چرا که مسئولان آن سوی ورق را نخوانده اند و وجود همراه در کنار بیمار و نیاز او به امکانات و تسهیلات را نادیده گرفته اند. به بخش های مختلف مردان، زنان، جراحی، کودکان، زایمان و غیره که سرک کشیدم در کمال ناباوری اتاق های چهار تخته ای را مشاهده کردم که بسیار نزدیک هم بودند و فاصله کمی میان آنها بود چهار تخت با چهار بیمار و چهار همراه. همراهانی که نه تنها جای خواب نداشتند که برخی هم یک صندلی برای نشستن نداشتند. این وضعیت در بیشتر بیمارستان های کردستان بدین گونه است اما بیمارستان بعثت سنندج به عنوان بزرگترین بیمارستان استان که در مرکز قرار دارد و بیشترین مراجعات به آن صورت می گیرد از مهم بیشتر در آن نمود دارد.

بله اینجا بیمارستان بعثت سنندج است بیمارستانی که در بدو ورود به آن، آنچه که خودنمایی می کند، این جمله بر سر در آن است:«این بیمارستان در سال 90 به عنوان بیمارستان برتر کشور شناخته شد» شرایط را که می بینم با خود می اندیشم وضعیت بیمارستان برتر کشور اینگونه است وای به حال بیمارستان های دیگر!!!  

همراهان محروم مانده از ابتدایی ترین امکانات

«برادرم چهار روز است که در این بیمارستان به علت عفونت ریوی بستری شده است. از شهرستان دهگلان به اینجا آمده ایم، نه جایی برای استراحت همراه و نه حتی وعده ای غذایی در کار است. اینجا هرکس به عنوان همراه بیاید باید خود را برای بیماری آماده کند» اینها را احمد می گوید همراه بیماری که برای درمان به سنندج آمده است، اما  از خستگی به ستوه آمده و دیگر به گفته خود او، توانایی برای مراقبت از برادرش در او باقی نمانده است.

 بسیاری از آنها تمام روز را سرپا بوده و به شب که می رسد به خاطر غلبه خستگی بر روی کف سرد اتاق می خوابند. زیراندازشان زمین می شود و رواندازشان سقف اتاق!! این همراهان حتی از غذا هم محروم هستند و بوفه بیمارستان هم غذایی ندارد که حداقل در ازای پول در اختیار آنان قرار دهد. حال با توجه به اینکه بیمارستان دولتی است، تکلیف افرادی که آه در بساط ندارند و پولی برای تهیه غذا از بیرون ندارند چیست؟ این افراد به احتمال زیاد پس از ترخیص بیمارشان خود باید در بیمارستان بستری شوند و دوباره نیاز به همراه دارند و این چرخه تا زمانی که امکانات بیمارستان در این حد است همچنان تکرار شود. افراد سالمی که برای مراقبت از بیمار به بیمارستان می روند اما به علت عدم امکانات و فضای نامطلوب، خود نیز باید به جمع بیماران بپیوندند.

شهروندی دیگری می گوید: «چند روز است که از سروآباد به اینجا آمده ام پدرم مریض است و سنگ کلیه دارد. در اتاقش چهار تخت وجود دارد و هیچ جایی برای همراه وجود ندارد ما اینجا کسی را نداریم و باید در همین بیمارستان بمانم. حتی جایی برای نشستن پیدا نمی شود. از بس استراحت نداشته ام من هم بیمار شده ام. اینجا حتی به همراه بیمار غذا هم نمیدهند و باید از بیرون غذا تهیه کنیم. رفتار تعدادی از پرسنل هم مناسب نیست  و اگر اعتراضی کنیم کوچکترین تلاشی برای پاسخ نمی کنند و فقط جواب می دهند که این مسائل به آنها مربوط نمی شود و یا «همینه که هست»»

این موارد را هم سعید می گوید که در راهروی بیمارستان در حال قدم زدن است و کلافگی در چهره اش موج می زند، چشمان خسته و حال نزارش هم مهر تاییدی بر حرفهایش است و به زودی او نیز باید خود را برای بیماری آماده کند.

مادران همراهی که حق استراحت ندارند

به اتاق مادران در بخش مراقبتهای ویژه (ICU)نوزادان می روم. نوزادانی که از همان بدو تولد در آنجا بستری شده اند و طبیعتا مادرانی همراه آنان هستند که خود بیمار هستند و هنوز بهبود نیافته اند. اتاقی حدود 20 متر که بیش از 20 زن در آنجا بودند را دیدم که به عنوان اتاق مادران همراه در نظر گرفته شده بود. اتاقی که نه تنها صندلی و تختی در آن وجود نداشت بلکه حتی پتو و متکا هم باید همراه با خود بیاورد.

«اگر زرنگ باشی شب می توانی زودتر از سایرین در اتاق جایی برای خود پیدا کرده و بتوانی بخوابی، در غیر اینصورت جایی برای خوابیدن نیست و تمام شب را را باید نشسته خوابید که حتی برخی شب ها هم آنقدر اتاق شلوغ می شود جایی برای نشستن هم پیدا نمی شود» این را سحر می گوید زنی که نوزادش زودتر از موعد به دنیا آمده و حالا حالاها باید در این اتاق بماند و از نوزادش مراقبت کند. او که آه از نهادش برآمده اضافه می کند: «من زایمان سزارین داشته ام و نیاز به استراحت دارم اما به علت کمبود جا حتی شب ها هم نمی توانیم بخوابیم. برای استراحت کوتاه هم نمی توانیم به منزل برگردیم چرا که پرستاران به بچه ها رسیدگی نمی کنند و اگر گریه کنند هیچ توجهی به آنها نمی شود. فضای اتاق هم بسیار نامطبوع است، سرویس بهداشتی و حمام هم در همین فضای کوچک قرار گرفته که بوی نامطبوع می دهد. ما حتی به داخل بخش ICU هم که برای شیر دادن به بچه می رویم، صندلی مناسب و کافی برای نشستن نداریم.»

حال با این اوصاف، چنین بیمارستانی که داشتن ساده ترین امکانات برای همراه، حکایت لنگه کفش کهنه است در بیایان! وقتی عنوان بیمارستان برتر را به خود اختصاص داده، باید ارائه خدمات کمی و کیفی به همراه بیمار هم یکی از شاخص های ارزیابی در این عنوان مدنظر قرار داده می شد.

ارائه تسهیلات به همراه بیمار در برنامه تحول نظام سلامت منظور شده است

چند وقت پیش معاون درمان و دبیر ستاد کشوری برنامه تحول نظام سلامت از ارایه تسهیلات برای همراهان بیمار در برنامه تحول نظام سلامت خبر داده بود.

پایگاه خبری و اطلاع رسانی وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی در این خصوص به نقل از محمد حاجی آقاجانی نوشت: در راستای اجرای برنامه تحول نظام سلامت ، ملزومات برای همراه بیمار از جمله وسایل شخصی (دمپایی،لباس مناسب،لیوان،بشقاب) میز کنار مبلی، پذیرایی میان وعده و فضا برای استراحت مادران ارائه می‌شود. 

او با تاکید بر نقش موثر همراهان به عنوان پشتیبان و کمک کننده به مسائل روحی و روانی بیمار خاطرنشان کرده بود: در برنامه تحول نظام سلامت به‌صورت اصولی به همراه بیمار و انتظارات و نیازهای او نیز توجه شده است.
او همچنین  از اختصاص کاناپه یا صندلی تخت شو برای استراحت همراهان بیمار و سرو غذا در سه وعده غذا در بسته ارتقاء کیفیت هتلینگ بیمارستان‌های وابسته به وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی خبر داده بود.

اما اینجا یک بیمارستان دولتی است که هیچ خبری از ارائه تسهیلات برای همراه بیمار نیست. پیشنهاد می شود اگر در اتاق بیماران فراهم کردن شرایط استراحت برای همراهان وجود ندارد کمپ هایی برای استراحت موقت آنها ایجاد شود و یا اگر بیمارستان توان ارائه امکانات به همراه بیمار را ندارد می تواند آن را حذف کند و با افزایش تعداد پرستارها بدون نیاز به همراه، خود به امورات بیمار رسیدگی کنند.

سلامت و آسایش بیمار و همراه با هم مرتبط است و اگر همراهان خسته و گرسنه در بیمارستان نگه داشته شوند این می تواند رنجی مضاعف برای بیمار باشد و قطعاً مسؤلان حوزه سلامت استان و مدیران این بیمارستان برای ارتقاء آن و خدمات بهتر به شهروندان تلاشهای کرده اند اما کافی و درخور مردم فرهنگی استان نیست و ضرورت کوشش و خدمات رسانی بهتر و رفع موانع را می طلبد.

گزارش از زیبا هوشمند

کد مطلب: 120771  |  تاريخ: ۱۳۹۵/۱۰/۹  |  ساعت: ۴ : ۳۲

منبع : کردپرس ارسال به :
انتشار : پنجشنبه ۹ دی ۱۳۹۵ - ۸:۵۵:۴۸ دیده شده : ۲۱بار نویسنده : admin
دیدگاه شما در مورد این مطلب پس از تایید نویسنده سایت نمایش داده خواهد شد
آخرین مطالب
تبلیغات
آمار وتار
  • تعداد مطالب : ۱۳۹۳۱۱
  • تعداد نظرات : ۸۱۷۳
  • تعداد حاضران : ۱۹۷
  • آخرین بروزرسانی : ۳ ماه پيش
تبلیغات
آخرین جستجوها